دکتر علی باغانی

وکیل پایه یک دادگستری (تهران)

موبایل: 09121279417
تلفن: 02188923854

محمد همائی فر

وکیل دعاوی (خوزستان)

موبایل: 09163131230

نریمان کازرونی

وکیل پایه یک دادگستری (تهران)

موبایل: 09121340411

آرش ایزدی

تخصص در امور بین الملل و داوری تجاری بین الملل (چین-تهران)

موبایل: 09121997255

معصومه قِلیچ

وکیل پایه یک دادگستری (یزد)

موبایل: 09134520800

مجتبی محمدی

وکیل پایه یک دادگستری (تهران)

موبایل: 09126095750

نقی چمانی

وکیل پایه یک دادگستری (زابل)

موبایل: 09120864221

مسعود سلطانی

وکیل پایه یک دادگستری (مشهد)

موبایل: 09155165004

خالد عزیزی

وکیل پایه یک دادگستری (تهران)

موبایل: 09120258024

ناصر همتی

وکیل دادگستری (تبریز)

موبایل: 09142347994

سیدحسن موسوی

وکیل پایه یک دادگستری (یزد)

موبایل: 09132584487

معین دباغیان

وکیل دادگستری (کرمان)

موبایل: 09131432540

مرضیه توانگر

وکیل پایه یک دادگستری (تهران)

موبایل: 09120054225

احسان عابدین

وکیل پایه یک دادگستری (تهران)

موبایل: 09123956043

سرور ثانی نژاد

وکیل پایه یک دادگستری (تهران)

موبایل: 09124357415

توهین و افترا

توهین مشدد به اعتبار نحوه ارتکاب

[تعداد: 3   میانگین: 3.7/5]

بهترین وکیل توهین و افترا اصفهان

گاه، ممکن است شخص توهین کننده، با مرتبط کردن کلمات و عبارات به یکدیگر، شخص مقابل را در قالب یک قطعة منظوم یا منثور مورد اهانت قرار دهد. این کار را هجو می نامند، که از نظر لغت به معنی بدگویی کردن و برشمردن معایب کسی میباشد. دلیل تشدید مجازات در چنین مواردی آن است که این گونه توهین ها، به دلیل آن که در قالب زیبایی ریخته می شوند، معمولا در اذهان مردم ماندگارتر هستند. از این رو، برخی از هجوهایی که شعرا و حتی مردم عادی علیه بزرگان و صاحبان قدرت، و به ویژه پادشاهان، در طول تاریخ سروده اند، گاه قرنها بر زبان مردم جاری بوده اند. بدین ترتیب، شرط تحقق این جرم، مرتبط کردن کلمات و واژه ها به یکدیگر در قالب یک شعر یا قطعه منثور میباشد و صرف پی در پی گفتن کلمات توهین آمیز به دیگری موجب تحقق هجو نمی شود.

این جرم، در ماده ۷۰۰ «قانون تعزیرات» مورد پیش بینی قرار گرفته است. به موجب این ماده، «هرکس با نظم یا نثر یا به صورت کتبی یا شفاهی کسی را هجو کند و یا هجویه را منتشر نماید، به حبس از یک تا شش ماه محکوم می شود.۳ همان طور که متن ماده نشان می دهد، مجازات پیش بینی شده هم عليه هجوکننده و هم عليه منتشرکننده هجویه (به شکل پخش اطلاعیه چاپی یا خطی، چاپ در نشریات، پخش در تلویزیون و یا به وسیله انتشار نوار صوتی یا تصویری و نظایر آنها) قابل اعمال می باشد، در حالی که در ماده ۱۴۳ «قانون تعزیرات» سابق، مصوب سال ۱۳۶۲، ارتکاب توأمان این دو عمل جرم بود. به علاوه، ماده ۷۰۰ بين هجو به شکل کتبی یا شفاهی تفاوتی نگذاشته است، در حالی که در ماده ۱۴۳ «قانون تعزیرات» سابق اشاره ای به هجو شفاهی نشده بود.

اشکال نگارشی که در ماده ۷۰۰ وجود دارد این است که مقنن به جای عبارت «یا به صورت کتبی یا شفاهی»، باید از عبارت «چه به صورت کتبی و چه شفاهی» استفاده می کرد، زیرا کتبی و شفاهی بودن هجو شیوه های مختلف برای هجو کردن اشخاص می باشد، نه این که نمونه هایی علاوه بر نظم یا نثر، که قبل از آن در ماده مورد اشاره قرار گرفته اند، باشد.

این جرم، مثل توهین ساده، مطلق بوده و تحقق آن نیاز به وقوع نتیجه خاصی ندارد. از لحاظ عنصر روانی نیز صرف وجود قصير هجو دیگری با انتشار هجویه علیه وی کفایت کرده و نیازی به وجود سوءنیت خاص در مرتکب نیست. وجود انگیزه شرافتمندانه در مرتكب (مثل این که غرض وی از هجو یک سیاستمدار دیکتاتور بازداشتن او از استبداد باشد) تنها می تواند، به موجب بند ب ماده ۳۸ «قانون مجازات اسلامی»، از زمره کیفیات مخففه محسوب شود.