وکیل حجت اله کریمیان

وکیل پایه یک دادگستری (اصفهان)

تلفن: 03132347458
موبایل: 09137005075

سرور ثانی نژاد

وکیل پایه یک دادگستری (تهران)

موبایل: 09124357415

محمد مهدی زمانی

وکیل پایه یک دادگستری (گیلان)

موبایل: 09123982014

نقی چمانی

وکیل پایه یک دادگستری (زابل)

موبایل: 09120864221

نریمان کازرونی

وکیل پایه یک دادگستری (تهران)

موبایل: 09121340411

آرش ایزدی

وکیل پایه یک دادگستری / تخصص صرفاً در امور بین الملل و داوری تجاری بین الملل (چین-تهران)

موبایل: 09121997255

معصومه قِلیچ

وکیل پایه یک دادگستری (یزد)

موبایل: 09134520800

وکیل اخاذی

[تعداد: 0   میانگین: 0/5]

وکیل اخاذی

مطابق ماده ۶۱۷، «هرکس به وسیله چاقو و یا هر نوع اسلحه دیگر تظاهر با قدرت نمایی کند یا آن را وسیله مزاحمت اشخاص یا اخّاذی یا تهدید قرار دهد یا با کسی گلاویز شود، در صورتی که از مصادیق محارب نباشد، به حبس از شش ماه تا دو سال و تا ۷۴ ضربه شلاق محکوم خواهد شد.»

این ماده یک جرم مطلق را پیش بینی کرده است، یعنی این که موفقیت فرد در اخّاذی با تهدید شرط تحقق جرم نمی باشد. اسلحه مذکور در ماده اعم از سلاح سرد یا گرم، پر یا خالی است و می تواند چیزهایی مثل اسپری فلج کننده یا نابینا کننده موقت را نیز در بر گیرد، ولی سلاح قلابی را، همان طور که در بحث از ماده ۲۷۹ قانون مجازات اسلامی»، مصوب سال ۱۳۹۲، نیز اشاره کردیم، در برنمی گیرد، حتی اگر که چنین سلاح قلابی برای اخّاذی یا تهدید مورد استفاده قرار گیرد. چیزهایی مثل چوب و سنگ هم، به دلیل عدم صدق عنوان «اسلحه به آنها در زبان فارسی، تحت شمول ماده قرار نمی گیرند.

گلاویز شدن به طور مطلق در ماده ذکر شده است و مسلحانه بودن آن ضرورتی ندارد، پس کسی که بدون به کاربردن هیچ سلاحی با شخص دیگری گلاویز می شود نیز ظاهراً میتواند مشمول ماده قرار گیرد، هرچند که اگر به سابقه ماده، یعنی ماده ۱ لایحه قانونی مجازات حمل چاقو و انواع دیگر اسلحه سرده، مصوب سال ۱۳۳۶، توجه کنیم شاید خلاف این برداشت را از آن ماده استنباط میکردیم و با توجه به وجود عبارت «بدان وسیله در آن، با سلاح گلاویز شدن را شرط تحقق ماده می دانستیم، زیرا ماده مذکور بدین شکل نگارش شده بود، «هرکس به وسیله چاقو یا هر نوع اسلحه سرد دیگر تظاهر یا قدرت نمایی کند و یا آن را وسیله مزاحمت اشخاص و یا اخّاذی اقرار دهد و یا بدان وسیله تهدید کند و یا با کسی گلاویز شود به سه ماه تا یک سال حبس تأدیبی و یا به اقامت اجباری از شش ماه تا یک سال در محلی غیر از محل اقامت خود محکوم خواهد شد.»

اخّاذی، مذکور در ماده، معمولا به مسایل مالی ارتباط پیدا میکند، ليكن تهدید، عام و دربرگیرنده هر نوع تهدیدی است، اعم از این که به مسایل مالی مرتبط باشد یا به سایر مسایل، مثل خواسته های جنسی.

شمول ماده منوط به آن است که مرتکب از مصادیق محارب نباشد، مثل این که وی در اثر ناتوانی موجب سلب امنیت نشده و یا سلاح خود را با انگیزه شخصی به سوی یک یا چند شخص خاص بکشد و عمل او جنبه عمومی نداشته باشد و در نتیجه مشمول قسمت اخیر ماده ۲۷۹ قانون مجازات اسلامی، مصوب سال ۱۳۹۲، شده و در هر دو حالت از شمول عنوان محاربه مستثنی گردد.

این ماده از معدود جرایمی است که در قانون تعزیرات»، مصوب سال ۱۳۷۵، مجازات شلاق برای مرتکب آن پیش بینی شده است. شاید دلیل این امر آن باشد که به تجربه ثابت شده است که جنبه ارعاب و باز دارندگی مجازات شلاق در این گونه جرایمِ شرارت آمیز قابل توجه می باشد.

نکته دیگر قابل ذکر در مورد جرم موضوع ماده آن است که هرگاه گلاویز شدن به صورت منازعه جمعی بوده و موجب ضرب و جرح، نقص عضو یا قتل شود ممکن است مفاد ماده ۶۱۵ «قانون تعزیرات قابل اعمال باشد. این ماده برای شرکت کنندگان در نزاع، برحسب نتیجه حاصله از آن، مجازات هایی را تعیین کرده است. لازم به ذکر است که قبلاً «قانون دادرسی و کیفر ارتش» جرم خاص منازعه افراد نظامی را در ماده ۳۹۱ پیش بینی کرده بود. به دلیل عدم تکرار این ماده در «قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح، مصوب سال ۱۳۸۲ و نیز نسخ صریح «قانون دادرسی و کیفر ارتش»، به موجب ماده ۱۳۷ قانون مصوب سال ۸۲، به نظر می رسد که با توجه به تبصره ماده ۴ قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح»، باید در مورد منازعه افراد نظامی که به وظایف خاص نظامی آنها مربوط شود هم به قوانین عمومی مراجعه کرد.