وکیل حجت اله کریمیان

وکیل پایه یک دادگستری (اصفهان)

تلفن: 03132347458
موبایل: 09137005075

سرور ثانی نژاد

وکیل پایه یک دادگستری (تهران)

موبایل: 09124357415

محمد مهدی زمانی

وکیل پایه یک دادگستری (گیلان)

موبایل: 09123982014

نقی چمانی

وکیل پایه یک دادگستری (زابل)

موبایل: 09120864221

نریمان کازرونی

وکیل پایه یک دادگستری (تهران)

موبایل: 09121340411

آرش ایزدی

وکیل پایه یک دادگستری / تخصص صرفاً در امور بین الملل و داوری تجاری بین الملل (چین-تهران)

موبایل: 09121997255

معصومه قِلیچ

وکیل پایه یک دادگستری (یزد)

موبایل: 09134520800

وکیل توهین و افتراء

[تعداد: 0   میانگین: 0/5]

وکیل توهین و افتراء

جرم توهین دارای مصادیق متعدد قانونی است که اهم آنها عبارتند از:

الف. قانون مجازات اسلامی. در فصل پنجم از بخش دوم از کتاب دوم، مقنن با عنوان سب نبی به وضع دو ماده به شرح ذیل پرداخته است. |

ماده ۲۶۲: «هر کس پیامبر اعظم صلى الله علیه و آله وسلم و یا هریک از انبیاء عظام الهی را دشنام دهد یا قذف کند ساب النبی است و به اعدام محکوم می شود.»

ماده ۲۶۳: «هرگاه متهم به سب، ادعاء نماید که اظهارات وی از روی اکراه، غفلت، سهو یا در حالت مستی یا غضب یا سبق لسان یا بدون توجه به معانی کلمات و یا نقل قول از دیگری بوده است ساب النبی محسوب نمی شود.

تبصره – هرگاه سب در حالت مستی یا غضب یا به نقل از دیگری باشد و صدق اهانت کند موجب تعزیر تا هفتاد و چهار ضربه شلاق است

ب. در فصل سوم از کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی و با عنوان سوء قصد به مقامات سیاسی خارجی، توهین به آنان موضوع حکم قرار گرفته است. ماده ۵۱۷:

«هرکس علنا به رئیس کشور خارجی یا نماینده سیاسی آن که در قلمرو خاک ایران وارد شده است توهین نماید به یک تا سه ماه حبس محکوم می شود مشروط به این که در آن کشور نیز در مورد مذکور نسبت به ایران معامله متقابل بشود

پ. قانون مذکور در ادامه مواد فوق و در فصل پانزدهم تحت عنوان هتک حرمت اشخاص دو ماده را به توهین اختصاص داده است:

ماده ۶۰۸: «توهین به افراد از قبیل فحاشی و استعمال الفاظ رکیک چنانچه موجب حد قذف نباشد به مجازات شلاق تا (۷۴) ضربه و یا پنجاه هزار ریال تا یک میلیون ریال جزای نقدی خواهد بود.»

ماده ۶۰۹: «هرکس با توجه به سمت، یکی از روسای سه قوه با معاونان رئیس جمهور یا وزراء یا یکی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی یا نمایندگان مجلس خبرگان با اعضای شورای نگهبان با قضات یا اعضای دیوان محاسبات یا کارکنان وزارتخانه ها و مؤسسات و شرکت های دولتی و شهرداری ها در حال انجام وظیفه یا به سبب آن توهین نماید به سه تا شش ماه حبس و یا تا (۷۴) ضربه شلاق و یا پنجاه هزار تا یک میلیون ریال جزای نقدی محکوم می شود.»

همین قانون در فصل بیست و هفتم از کتاب پنجم توهین خاصی را تحت عنوان هجو مورد حکم قرار داده است. به موجب ماده ۷۰۰: «هرکس با نظم یا نثر یا به صورت کتبی یا شفاهی کسی را هجو کند یا هجویه را منتشر نماید به حبس از یک تا شش ماه محکوم می شود.»

ث. در فصل هفدهم کتاب اخیر با عنوان جرایم علیه اشخاص و اطفال، ماده ۶۱۹ به جرم توهین به اطفال یا زنان اختصاص دارد: «هرکس در اماکن عمومی یا معابر متعرض یا مزاحم اطفال یا زنان بشود یا با الفاظ و حرکات مخالف شؤون و حیثیت به آنان توهین نماید به حبس از دو تا شش ماه و تا (۷۴) ضربه شلاق محکوم خواهد شد.»

ج. ماده ۲۵۲ ق. م.ا در فصل چهارم (قذف) از کتاب دوم مقرر می دارد: «کسی که به قصد نسبت دادن زنا یا لواط به دیگری، الفاظی غیر از زنا یا لواط به کار ببرد که صریح در انتساب زنا یا لواط به افرادی از قبیل همسر، پدر، مادر، خواهر یا برادر مخاطب باشد، نسبت به کسی که زنا یا لواط را به او نسبت داده است، محکوم به حد قذف و درباره مخاطب اگر به علت این انتساب اذیت شده باشد، به مجازات توهین محکوم می گردد.»

چ. قانون مطبوعات بند ۵ و تبصره الحاقی مصوب ۱۳۷۷ به ماده ۶ قانون مطبوعات مصوب ۱۳۶۴: «استفاده ابزاری از افراد (اعم از زن و مرد) در تصاویر و محتوى، تحقیر و توهین به جنس زن، تبلیغ تشریفات و تجملات نامشروع و غیرقانونی»

تبصره ۲. «متخلف از موارد مندرج در این ماده مستوجب مجازات های مقرر در ماده (۶۹۸) قانون مجازات اسلامی خواهد بود و در صورت اصرار مستوجب تشدید مجازات و لغو پروانه میباشد.»

ماده ۲۶. «هر کس به وسیله مطبوعات به دین مبین اسلام و مقدسات آن اهانت کند، در صورتی که به ارتداد منجر شود حکم ارتداد در حق وی صادر و اجرا و اگر به ارتداد نیانجامد طبق نظر حاکم شرع بر اساس قانون تعزیرات با وی رفتار خواهد شد.»

ماده ۲۷. «هر گاه در نشریه ای به رهبر جمهوری اسلامی ایران و یا مراجع مسلم تقلید اهانت شود، پروانه آن نشریه لغو و مدیر مسئوول و نویسنده مطلب به محاکم صالحه معرفی و مجازات خواهند شد.

تبصره – رسیدگی به جرائم موضوع مواد ۲۴، ۲۵، ۲۶، ۲۷، تابع شکایت مدعی خصوصی نیست».

ح. قانون مجازات جرایم نیروهای مسلح مصوب ۱۳۸۲. مواد ذیل در این قانون اختصاص به جرم توهین دارد:

ماده ۴۸. «هر نظامی حین خدمت یا در ارتباط با آن به مافوق خود اهانت نماید به حبس از دو ماه تا یک سال محکوم می گردد.»

تبصره. «در صورتی که اهانت وی مصداق قذف باشد به مجازات آن محکوم می شود.»

ماده ۴۹. «هر یک از فرماندهان و مسئولان نظامی به افراد تحت امر خود اهانت و یا خارج از محدوده اختیارات فرماندهی و آئین نامه انضباطی آنان را تنبیه نماید به حبس از دو ماه تا یک سال محکوم و هرگاه به موجب قوانین جزایی دیگر مستلزم حد یا قصاص یا دیه باشد به آن مجازات نیز محکوم می گردد.»

ماده ۴۶. «هر نظامی در حین خدمت به نحوی به نگهبان یا مراقب در رابطه با انجام وظیفه وی اهانت نماید به حبس از دو ماه تا یک سال محکوم می گردد مگر آن که اهانت او مصداق قذف باشد که به مجازات آن محکوم می شود.»

خ. توهین به وکیل دادگستری. به موجب ماده ۲۰ لایحه قانون استقلال کانون وکلای دادگستری مصوب ۱۳۳۳: «هر کس نسبت به وکیل دادگستری در حین انجام وظیفه وکالتی یا به سبب آن توهین نماید به حبس از پانزده روز الی سه ماه محکوم خواهد گردید.» و همچنین به موجب تبصره ۳ از ماده واحده قانون انتخاب وکیل توسط اصحاب دعوی مصوب مجمع تشخیص مصلحت نظام (۱۳۷۰): «وکیل در موضع دفاع، از احترام و تأمینات شاغلین شغل قضا برخوردار می باشد.»

وکیل افتراء

منظور از واژه افترا در عنوان این فصل، مفهوم عام آن یعنی نسبت دادن رفتار خلاف واقع به دیگری است. اما ساختار جرایمی که در این فصل مورد بررسی قرار می گیرند با یکدیگر متفاوت و لذا با ذکر شماره ماده قانونی و عنوان خاص قانونی یا حقوقی، جایگاه ویژه آنها نیز مشخص می شود. بعضی از جرایم دیگر که در این فصل مورد مطالعه قرار خواهد گرفت در حکم جرم افترا محسوب می شوند. جرایم مورد بررسی عبارتند از: افترا (ماده ۶۹۷ ق.م.ا کتاب پنجم) قذف (مواد ۲۴۵ لغایت ۲۶۱ ق.م.ا کتاب پنجم)، نشر اکاذیب (ماده ۶۹۸ ق.م.ا کتاب پنجم)، افترای عملی (ماده ۶۹۹ ق.م.ا کتاب پنجم)، اشاعه فحشاء (تبصره ماده ۶۹۷ ق.م.ا کتاب پنجم)، افترا در قانون مواد مخدر، انتشار حکم قبل از قطعی شدن (تبصره ماده ۱۸۸ قانون آ.د.ک).

افترا موضوع ماده ۶۹۷ ق.م.ا در سال ۱۳۰۴ و در قانون مجازات عمومی منسوخ و به موجب ماده ۲۶۹ جرم انگاری گردید: «هرکس بوسیله اوراق چاپی یا خطی یا بوسیله انتشار اعلان یا اوراق مزبوره یا بوسیله نطق در مجامع به یک یا چند نفر امری را صریحا نسبت دهد که مطابق قانون، مجازات آن امر جنحه یا جنایت محسوب شود مفتری محسوب خواهد شد مشروط بر این که نتواند صحت آن اسناد را ثابت نماید».

در سال ۱۳۶۲ با تصویب قانون مجازات اسلامی (تعزیرات) این جرم به موجب ماده ۱۴۰ جایگزین ماده ۲۶۹ ق.م.ع گردید و در سال ۱۳۷۵ ماده ۶۹۷ ق.م.ا به شرح ذیل به این جرم اختصاص یافت و به طور صریح و ضمنی قوانین قبلی را نسخ نمود: «هرکس به وسیله اوراق چاپی یا خطی یا به وسیله درج در روزنامه و جراید با نطق در مجامع یا به هر وسیله دیگر به کسی امری را صریحا نسبت دهد یا آنها را منتشر نماید که مطابق قانون آن امر جرم محسوب میشود و نتواند صحت آن اسناد را ثابت نماید جز در مواردی که موجب حد است به یک ماه تا یک سال و تا (۷۴) ضربه شلاق یا یکی از آنها حسب مورد محکوم خواهد شد.

تبصره – در مواردی که نشر آن امر اشاعه فحشا محسوب گردد هرچند بتواند صحت اسناد را ثابت نماید مرتکب به مجازات مذکور محکوم خواهد شد.»